MOMENT VAN TIJD

BOEK, 20x18 CM

Ik besloot om een tijdje alleen in het bos te gaan leven, weg van onze haastmaatschappij. Hierop volgden vele reacties. Het zou gevaarlijk zijn, of niet veel voorstellen, of zelfs traumatische gevolgen kunnen hebben. Maar het was niet gevaarlijk en er kwamen geen trauma’s. Het was echter ook niet zo dat er niks gebeurde. Ja, er was geen spanning en avontuur. De dagen verstreken langzaam en ik ervoer tijdloze vrijheid. Ik keek naar een blijvend landschap als een steeds veranderend schilderij, elke dag hetzelfde en toch anders.

 

 

2015. Tijdens het eindexamen vroeg ik mij af waarom mensen ervoor kiezen om alleen in de natuur te gaan leven. Zou het beter zijn zonder contact met anderen, telefoon, internet? Wat voor invloed heeft dit op mijn relatie met de natuur?

HEEN & TERUG

BOEK 10x13 CM

Tijdens mijn stage reisde ik met backpack en tent af naar de Schotse hooglanden op zoek naar een avontuur. Het landschap is er kaal, ruig en ongerept. De wolken hangen als een sluier in de bergen. En er was regen, altijd regen, zelfs als het niet regende, had het net geregend. De meren lopen over in gelaagde hellingen. De bossen zijn er dichtbegroeid en hebben ontelbare kleuren groen. De paden gaan zigzaggend omhoog en zijn glad en modderig. Hier liggen losse stenen, klimmend en klauterend bereik je de top. Je backpack is zwaar, de blaren staan op je voeten, maar het doet er niet toe. Het uitzicht is ontzagwekkend mooi. Al deze ervaringen en momenten heb ik geprobeerd te verwerken in illustraties en stukjes tekst die samen komen in een serie uitvouw boekjes.

GO TO TOP >

contact

DE VOGELS ZINGEN HIER EEN ANDER LIED, MAAR WELK WEET IK NOG NIET

BOEK, 20x10 CM

2018/2019. Vorig jaar ben ik naar Nieuw-Zeeland geweest om mijn langverwachte droom waar te maken: rondreizen met een camper, helemaal alleen. Tijdens deze reis heb ik veel tijd doorgebracht in de natuur. Het boek gaat over langzaam reizen, veranderend landschap, en de lessen die ik onderweg heb geleerd.

Ik ben in een prachtig landschap gearriveerd. Er is hier geen ruimte voor spullen en er hoeft niks. Nu zijn er even geen meningen van anderen en ik kan mijzelf zijn. Ik voel me meer content en rustiger. De aanblik van bergen maakt me blij. Het verveelt nooit, want het is altijd anders. Er lopen hier veel helderblauwe rivieren, waar je gewoon van kunt drinken. Boven de dichtbegroeide bossen zie ik regelmatig haviken en kea's zijn vleugels spreiden, om ze vervolgens weer achter de bergtoppen te zien verdwijnen. Op boerenweggetjes zie ik herten, schapen en koeien, waarvoor ik regelmatig moet stoppen. Maar ik word ook al blij van kleine vogeltjes die even bij me langs komen of een liedje komen zingen. Of van een huppelend hermelijntje die achter de muisjes aangaat. Er zijn dagen van eenzaamheid, maar ook dagen van prachtige ontmoetingen en eigen overwinningen...